Алесь Чайчыц
Смерць прэзідэнта Польшчы, а таксама міністра абароны, прэзідэнта Нацыянальнага банку, начальніка Генеральнага штабу, дзяржаўнага сакратара — Польшчы пакідае цалкам містычнае ўражанне.
У 1940 годзе там загінулі афіцэры, цяпер — вярхоўка дзяржаўнай улады. Праклятае месца, праклятае для палякаў і для нас — літвінаў, калі мы былі з імі разам: што ў часы Івана Сусаніна, што ў часы Катыні.
Прычыны смерці могуць быць цалкам прыземленымі — туман, дрэнны стан самалёта, памылка пілотаў, але ўсё разам гэта складаецца ў вусцішную гатычную трагедыю, напоўненую ірацыянальнасцю і трагічным сімвалізмам, зважаючы на месца, час, абставіны трагедыі.
Як і любая падобная гібель палітыкаў, гэтае здарэнне здольнае выклікаць і выклікае багата канспіралагічных фантазій, хаця не было выгаднае нікому і здарылася ў той самы момант, калі толькі пачалася доўгачаканая адліга ў адносінах паміж Польшчай і Расіяй. Пацяпленне адносін цяпер будзе азмрочанае авіякатастрофай пад Смаленскам. А можа, і наадварот такім чынам змацаванае крывёю.
Светам кіруе ня тайная ложа, а яўная лажа. Памылка пілота, дрэннае надвор’е, верагодны ўльтыматыўны загад «пасажыра нумар адзін», …
Дрэвы, што тыя дрэвы, пасаджаныя на магілах забітых. Туман, што нібы падняўся з магіл, каб зацягнуць з сабою некалькі дзясяткаў душ. Наш лагічна і квадратна ўладкаваны свет сучаснай чалавечай цывілізацыі напоўнены і працяты гэтым неадчувальным трансцэндэнтным, якое ў вузлавыя моманты прарываецца вонкі.
Кажуць, што адзін член дэлегацыі Качыньскага паехаў у Смаленск цягніком, а адзін — увогуле . У мінулы панядзелак бацька майго знаёмага спазніўся на цягнік, які адпраўляўся ў кірунку станцыі Лубянка і ў якім потым узарвалася смяротніца.
З позірку на гэтае ірацыянальнае і сімвалічнае ў нашым жыцці і вырастае вера ў Бога. Бог, зрэшты, і ёсць вялікай Ірацыянальнай Сімаалічнасьцю. Усё ў руках Ягоных ці ў руках лёсу, які нам не дадзена прадбачыць.
Крыніца:
Комментарии
С другой стороны, если бы
С другой стороны, если бы тоже самое случилось с президентом Беларуси.. интересно, а кто бы объявил траур, в частности, сама Польша? Так что с такой точки зрения, учитывая, что президент Беларуси давно уже представляет свои собственные интересы, а не граждан Беларуси, можно понять его "логику" действий.
P.S. как ни печально это звучит...
В то время как другие соседи
В то время как другие соседи Польши "включили" дипломатию (а ведь именно в этом ракусре стоит смотреть на объявление траура - это жест доброй воли), наши властьпридержащие пошли путём политики, т.е. заведомо грязным путём вспоминания взаимных обид и спекуляций на тему "а вдруг бы с Лукашенко так же". Важно понимать, что подобные трагедии, приводящие к гибели части политичской элиты, - это уже неординарный случай. Обстоятельства же нынешней катынской трагедии вообще вряд ли повторимы в истории. И мне кажется, если бы хоть Саддам Хуссейн погиб бы в подобных обстоятельствах, даже США бы не злорадствовали (хотя могу ошибаться).
Интересно было заявление одного из наших парламентариев: мол, траур обьявить надо бы, но это компетенция президента, а нынче длинные выходные. Тем временем в тот же день (в свой выходной) президент разъежал по колхозам Минской области.
Мы, видимо,ждем,что можно за
Мы, видимо,ждем,что можно за это выторговать.
вполне жизнеспособная
вполне жизнеспособная версия...
Не жаль всех этих политиков.
Не жаль всех этих политиков. Вот стюардес и пилотов - жаль, простых людей.
какая разница, политики или
какая разница, политики или нет? это люди! у каждого из них семья, дети, близкие. смерть каждого принесла горе многим, и это уже аргумент для того, чтобы хоть как-то высказать свое понимание, толерантность наконец.
когда увидел в день трагедии
когда увидел в день трагедии заявление г-на Валенсы о том, что "то е друга Катынь", просто в осадок выпал. Очень серьезное заявление. Думать надо ибо это реальная предъява.