Важна выкарыстаць напрацоўкі незалежных экспэртаў і актыўна прыцягваць апошніх да штодзённай працы па санацыі эканомікі (напрыклад, уключыўшы ў склад антыкрызіснай камісіі). Варта таксама карэнным чынам перагледзець падыход да камплектаваньня нацыянальнай «вертыкалі ўлады», адысьці ад крытэру «вернападданасьці» на карысьць прафэсіяналізму, актыўнасьці, крэатыўнасьці.

Апазыцыі і незалежнай прэсе пры такім падыходзе з боку ўлад варта падтрымаць працэс кадрамі, радамі і пазытыўнай крытыкай. У выпадку бяздзейнасьці ўлад або рэалізацыі іншага сцэнару эканамічнай палітыкі, неабходна прыкласьці ўсе намаганьні, каб прадэманстраваць небясьпеку наступстваў і прымусіць іх да адзіна правільных дзеяньняў - паўнавартасных лібэральных рэформ.

Сусьветны крызіс і Беларусь:

Сусьветны крызіс ужо на ўсю моц грукае ў беларускія дзьверы. Як і Дзеда Мароза ў навагоднюю ноч, не пусціць яго да сябе не атрымаецца. Эканамічныя паказчыкі апошніх месяцаў 2008 года недвухсэнсоўна сьведчаць аб тым, у якой небясьпецы апынулася краіна. У 2009 г. узровень выклікаў і пагроз будзе толькі падвышацца, а разам зь ім будзе ўзмацняцца небясьпека поўнага калапсу ўсёй беларускай эканомікі.
Вельмі хутка ўсю сур'ёзнасць сытуацыі адчуе кожная беларуская сям'я. У выніку (пры адсутнасьці адэкватных дзеяньняў з боку кіраўніцтва краіны па лібэралізацыі эканомікі і недастатковасьці прыцягнутых у выглядзе крэдытаў зьнешніх сродкаў) можа адбыцца тое, што яшчэ некалькі месяцаў назад падавалася проста неверагодным: сацыяльна-эканамічная катастрофа, а пазьней і палітычная дэстабілізацыя.

Асноўныя праблемы нашай краіны – гэта:

- нерэфармаваная савецкая структура эканомікі, якая характарызуецца высокімі выдаткамі функцыянаваньня і мінімальнай гнуткасьцю,

- неэфэктыўная сыстэма дзяржаўнага кіраваньня, адсутнасьць макраэканамічных механізмаў антыкрызіснага кіраваньня,

- катастрафічная знешнегандлёвая залежнасьць ад Расейскай Фэдэрацыі,

- неканкурэнтназдольнасць большасьці нацыянальных вытворцаў,

- зьнікненьне спрыяльнай рынкавай кан'юнктуры.

Падвышэньне коштаў на энерганосьбіты, паніжэньне прыбыткаў ад продажу калійных угнаеньняў і перапродажу нафтапрадуктаў, істотнае падзеньне попыту на традыцыйную айчынную экспартную прадукцыю на расейскім і еўрапэйскім рынках ужо на дадзены момант стварылі дзюру ў гандлёвым балансе ў памеры 8 мільярдаў даляраў. І гэтая лічба будзе толькі расьці.

Золатавалютныя рэзэрвы мінімальныя, і банкаўская сыстэма краіны трымаецца толькі на «сумленным» слове бацькі і захоўваючымся неразуменьні грамадзянамі таго, што адбываецца. А што будзе, калі людзі апамятаюцца і пабягуць за ўкладаньнямі?

Прыцягненьне зьнешніх крэдытаў, а тым больш інвэстыцый у такі цяжкі для сусветнай эканомікі момант малаверагодна. Усё гэта абцяжарваецца фактам адсутнасьці ў адміністрацыі прэзыдэнта і ўрадзе каманды прафэсыяналаў, здольных правесьці сыстэмнае рэфармаваньне эканомікі. Прыцягваць жа да антыкрызіснай дзейнасьці незалежных і апазыцыйных экспэртаў улады не жадаюць і баяцца.

Перавагі Беларусі перад крызісам:

- з боку насельніцтва крэдыт даверу (вера ў стабільнасць) ўсе яшчэ захоўваецца, хоць і падыходзіць да канца,

- усе яшчэ даступныя магчымасьці атрыманьня падтрымкі ад Расеі і, магчыма, на Захадзе.

Хто вінаваты?
Па сутнасьці, крызіс у Беларусі аб'ектыўны. Цалкам пазьбегнуць яго не было магчымасьці ні пры якіх абставінах. Пытаньне сёньня ня ў тым, чаму і па чыёй віне крызісныя зьявы дабраліся да нас (гэта цалкам відавочна), а ў тым, як мінімізаваць крызісныя наступствы, як хутчэй зь яго выйсьці, прытым выйсьці, заклаўшы асновы канкурэнтнай рынкавай эканомікі. Улады будуць несьці поўную адказнасьць за разбуральныя наступствы крызісу, калі ня будуць адэкватныя рэальнасьці і не пачнуць рашучыя рэформы, накіраваныя на лібэралізацыю эканомікі і ўсіх сфэр грамадзкага жыцьця.

Што рабіць?
Патрабуецца неадкладна лібэралізаваць эканоміку дзеля мабілізацыі стваральнага патэнцыялу нацыі. Першым чынам неабходна максымальна палегчыць умовы дзейнасьці для малога і сярэдняга бізнэсу.

Выкарыстаньне сродкаў дзяржаўнага бюджэту і пазабюджэтных фондаў, падкантрольных А. Лукашэнка, павінна быць зроблена максымальна празрыстым. У прыватнасьці, сродкі павінны быць пераразьмеркаваны ад карных органаў і сілавых службаў на падтрымку эканомікі краіны.

Павінны быць расчыненыя аб'ёмы і крыніцы фармаваньня бюджэтных і пазабюджэтных сродкаў дзяржавы.

Лібэралізацыя павінна закрануць усе аспэкты грамадзка-палітычнага жыцьця ў краіне, даць волю сродкам масавай інфармацыі, забясьпечыць канкурэнцыю ва ўсіх сфэрах. Ні адно рашэньне не павінна прымацца ў валюнтарысцкім стылі. Неабходна публічнае абмеркаваньне ўсяго, што адбываецца, у якім бы ў розных формах удзельнічалі ўсе палітычныя апанэнты, незалежная экспэртная супольнасьць, простыя грамадзяне. Гэта дазволіць выпрацаваць аптымальныя рашэньні і зьнізіць градус сацыяльнай напружанасьці. Дужацца з карупцыяй, злоўжываньнямі трэба не на экране тэлевізара, не паказальнымі пасадкамі, а рэальным разьняволеньнем бізнэсу і грамадзтва, пазбаўленьнем адміністрацыйнага апарату значнай часткі іх правоў тэрарызаваць бізнэс і насельніцтва Беларусі.